فلسفه ورزش قسمت اول

امروزه همه دیگر باواژه  ورزش و ورزش کردن اشنا هستند .در زمانهای نه چندان دور به این موضوع اهمیت زیاد نمی داند .چون مشاغل انسانها چنان بود که کمتر وقت برای این مهم پیدا می کردند .و ناخواسته ادمیان  بطور خودکار ورزیده بودند .فقط می ماند ورزش زور خانه که ان هم برای خود قصه ای داشت .

ولی اکنون دیگر انسانها برای این امر یعنی ورزش کردن در زندگی روزانه جائی باید بناچار باز کنند .وقتی در پارکها قدم می زنید پیر مردان و زنانی را می بینید که حرکاتی  می کنند که به ورزش کردن می ماند .در این بین باید کارهای زیادی خصوصا از طرف دولت برای این کارها انجام گردد .در تمام جوامع پیشرفته سیاست گذاری برای ورزش از برنامه های مهم دولت مردان می باشد .ضمن اینکه بخش خصوصی نیز نباید غافل از این امر باشد .یک جامعه پویا و پیشرفته امکان ندارد که در ساختار دولتش  از ورزش غافل باشند .با نگاهی کارشناسانه براحتی این امر ثابت است .

در جامعه ای که زندگی با ورزش توام است در ان پیشرفت از هر لحاظ نمایان است .و بر عکس

حال باید دید که چگونه می توان امروزه به پیشرفت در این امر نایل امد .برنامه ریزی باید از پیش دبستان شروع کرد .ضمن اموزش برای بچه ها و ایجاد امکانات متنوع و از ان مهمتر اموزش معلمین و استادان خاص برای این کا ر می باشد .اموزش یارانی که مهارتهای علمی و عملی برای این کار دیده باشند و باز اینکه این گونه افراد از علاقه به این کار روی اورده باشند نه از روی بیکاری و ناچاری . در زندگی خودم که کم و بیش ورزش در ان نقشی دارد علت ان معلم ورزشم بود .معلمی به نام اقای عطائی که اثر زیادی در برهه خاص از زندگی من گذاشت .پس با ید از مربیانی استفاده کرد که این کاره باشند .

این اموزش در کنار دیگر مدارج علمی باید پای به پای همراه گردد .تا سطح دانشگاه که بعد از ان نیز فرد باید خودش پیگیر ورزش خود باشد .

در این بین سایر نهادها همچون شهرداریها نقش سنگین تری دارند .از بست مکانهای برای این کار و توسعه ان هر چه بگوئیم کم گفته ایم .شرکتها و ادارات چه دولتی و چه خصوصی هم که در درجه های اول هستند ....

ادامه دارد ...

 

 

 

 

/ 0 نظر / 3 بازدید